& niestety.

& niestety niektorzy sa tak glupi & tepi & w ogole nieposkromienie niedorozwinieci umyslowo/emocjonalnie/jakkolwiek, ze mnie wszystko boli, kazdy miesien, kiszki mi sie skrecaja, bebechy wywracaja do gory nogami, wyplywaja uszami & wlasiwie, to ja prawie czuje jak mi ktos kosci lamie, ale tego nie udowodnie, bo lezac wstaje & wszystek caly.

sa straszni.
sa przerazliwie straszni,
przerazliwie przerazliwi.

boje sie tego, jak daleko moze zawedrowac ich glupota.

bo zazwyczaj, jak sie zle/glupie dzieje, to ja wlasnie tam jestem & tak jakos w chwili slabosci/tymczasowej rezygnacji ja się za tym wloke jak te krowy na wypas rzedem & sie przygladam.

& tak & srak.

& daję się przerobic na mięsny koktajl wlasnie.

wyobrazam sobie ostrza gigantycznego robota kuchennego & w przeciagu dwudziestu sekund jestem bordowawą mieszaniną póljednorodną, zalegam w pięćdziesięciolitrowym kotle & marze o tym, by mnie juz ktos wypil.

niosą mnie gdzies, tak się co moment ulewam po bokach,
jest mnie co raz mniej

zostaje resztka na dnie,

a potem na przyklad tylko slysze, ze juz nie ma co zbierac, a moja szynka stracila termin waznosci.

listopadowe żale.

jesteś tymi ludźmi, których spotkałeś, zawieszają się w twojej plaźmie międzycząsteczkowej okrywając cię kocykiem w postaci zdarzeń-wydarzeń-historii, przywierają do komórek pamięci & często torsjogennie, definiują twoje wspomnienia. jeśli masz tendencję do wpadania w zgniliznę - jej smród zaleczaj czasem & chwilowymi zmianami ilości świadomości w samoświadomości.
na koncu zostajesz sam,
sam jestes na poczatku,
a te mniej, badz bardziej czeste modulacje wymiarem samosci pomiedzy jedna klamrą, a drugą...
stanowią jedynie obraz twojej uleglosci.
im jestes slabszy, tym wieksze scierwo ci sie glowie zapisze jajo cokolwiek istotne.
tak bardzo, jak najbardziej jak tylko można takie nie jest. (istotne.)
& na tym dluzej.
& gorzej.
ale mniejsza.

buch-chu-cha, buch-chu-ha, idzie zi-ma złaaa [!]

tsssssss...
& tak niestety jest, ze co raz mniej pamiętam, a co raz więc NIE-pamiętam.
źle raczej, bardzo nawet, a szkoda, oj szkoda, bo straty pluswielkie.
wyjazd sie jutro przytrafia, na stacje bp, tak wlasnie, tak wlasnie.
wszystko dziwne, wszystko kiepsko realne.
a ja ni-to mala, ni potezna.
nie moge sie pogodzic.
z tym & tym & tamtym & owakim.
duzo, nieprzyjemnie.
nada w kewstii progresu.
jest tak & stoi & ruszac sie nie zamierza.
no nie zalezy az do takiego stopnia.

MIESIAC.

wlasnie minal miesiac, odkad babus zmienila swe forme z tej fizycznej, "przyziemniej", namacalnej, w cos blizej nieokreslonego, daleko-bliskiego, lecz wciaz istniejacego.
mam w zwiazku z calym zajsciem dziwne dosyc mysli, nawet mnie sama przerazaja, aler coz poczac, wlasnych mysli nie ukatrupie, chce je tam w glebi czegos, siebie, czymkolwiek jestem.

mniejsza.

babus wciaz tu jest, lecz inaczej, lepiej, ciszej.
jest bezbolesnie, a to nasza samolubna, genetycznie wbita w system mentalnosc kaze nam rozpatrywac podobne kwestie w
kategoriach negatywnych.
tez nie bez powodu.
ten czlowiek, te jego stada, stada stad, kazdy indywidualnie & razem z innymi & reszta &bleble, tak dalej.
kazdy sie kreci jak ta kula z szybko wibrujacuych okregow & od szeregu czynnikow zalezy co, KTO, jak, NA ILE jest pelny.

babus wciaz tu jest, lecz inaczej, lepiej, a my, zeby uczcic koniec pewnego etapu jej bytowania musimy poswiecic ten czas na zal, smutek, lzy.
babus wciaz tu jest, a my bedziemy plakac.
babus wciaz tu jest, ale mnie to bedzie niszczyc przez dluzszy czas jeszcze.

babus wciaz tu jest & kiepsko jest wraz w sumie tym, ktorzy wiedza, rozumieja, widza, ale czuja intensywnie.

babus wciaz tu jest, a ja bym chciala byc w tej formie co & ona.

tak jakos strasznie bym JUZ chciala.

number cruncher niszczy mi baterie, a taka sobie np. przegladarka internetowa juz nie, lub mniej po prostu.

jw. dlatego wybieram to drugie.
na pole bitwy dla mojego systemu nerwowego & palcow.
to jest bardzo dobre pole & sie przyczepic nie ma jak, bo rozwija & manualnie & psychoterapeutycznej natury profity daje, niewatpliwie.
sie ukryc nie da.

w koncu odkad zwracam tu werbalnie czuje sie znacznie lepiej, moj nastroj odnotowuje tendencje rosnace a sily witalne niczym kalosz w wisle przeplynely na spotkanie ze mna, ze szczyrka az pod swietokrzyski.

ale dominique sarcastiqe, intelligent & ogolnie sprechen-sie-deutch-fajna, slodka do zjedzenia, bo przecie mondra, to se lubi tak doraznie.
wtedy rzeczywiscie pomaga.
sprawiajac wrazenie czegokolwiek.
w jej wykonaniu, tu, uwaga, wazny szczegol.

w onej krwi, krolu zloty, co za duzo, to niezdrowo.

a co w mojej & tego co jej sie podsyla, to jeszcze wrecz gorzej. leb jak szalony boli a & miesnie dzien caly niczym kozak na pobojowisku, badz taki, co sie cofniewszy w czasie, ciezarowke napotkal, lecz co widzial, nie wiedzial.
nie no, o-o.
bezwlad opor.
juz nawet wymyslic nie moze, czego sluchac, tak jej cisnienie w migren-icznej konwencji po skroniach wali, zaprzestac nie chcac, bo po co.
bol et kociokwik, STOP, inside et outside, STOP, dziwnie, STOP, nienajlepiej, STOP, raportu koniec, bez odbioru.

at times drugs just get in the way.

at times they're the ones to heal.
at times they're that 1 ultimate cure.

still not sure of the case.

as much as it shows.

"piss out". (oh jokes, sweet jokes...)